21 października 2026 roku w Uniwersyteckim Centrum Klinicznym w Gdańsku odbyła się trzecia edycja konferencji „Zdrowe pomaganie”. Wydarzenie zgromadziło przedstawicieli organizacji pozarządowych, instytucji publicznych i środowiska medycznego, tworząc przestrzeń do rozmowy o wyzwaniach społecznego zaangażowania, empatii oraz dobrostanie osób, które każdego dnia pomagają innym.
Jednym z ważnych punktów programu była debata „Empatia w czasach scrollowania – jak wzbudzić społeczne zaangażowanie?”, prowadzona przez Piotra Sawickiego (dziennikarza prowadzącego m.in. projekt „Empatia”.) z udziałem:
- Katarzyny Ziemann, dyrektor Wydziału Rozwoju Społecznego Urzędu Miejskiego w Gdańsku
- dr Jakuba Kraszewskiego, dyrektora naczelnego Uniwersyteckiego Centrum Klinicznego
- dr Izabeli Łuckiej, Klinika Psychiatrii Rozwojowej, Zaburzeń Psychotycznych i Wieku Podeszłego GUMed
- Daniela Kasprowicza, prezesa Fundacji dla Madagaskaru
Empatia to nie tylko emocje
Podczas debaty Ewa Liegman zwróciła uwagę na różnicę między empatią a wrażliwością. W pracy hospicyjnej, w której towarzyszy się dzieciom i ich rodzinom w szczególnie trudnych momentach życia, emocje są obecne każdego dnia. Nie oznacza to jednak, że wrażliwość powinna być postrzegana jako przeszkoda w pomaganiu.
Ważne jest, aby umieć spotkać się z drugim człowiekiem w jego doświadczeniu, dostrzec jego potrzeby i towarzyszyć mu z szacunkiem i przynosić konkretne rozwiązania i ulgę w danej sytuacji. Pomaganie nie wymaga braku emocji. Wymaga natomiast uważności, odpowiedzialności i umiejętności bycia obok, także wtedy, gdy nie ma prostych odpowiedzi. Do tego potrzebny jest zespół, odpowiednie przeszkolenie i cały dobrze zarządzany system.
Godność człowieka ważniejsza niż skuteczny przekaz
W swojej wypowiedzi Ewa Liegman poruszyła również kwestię sposobu komunikowania o potrzebach osób wymagających wsparcia.
W świecie mediów społecznościowych, w którym o uwagę odbiorców często walczy się za pomocą mocnych obrazów i emocjonalnych komunikatów, łatwo przekroczyć granicę między uwrażliwianiem a wywoływaniem szoku. Tymczasem za każdą historią, która pojawia się w przestrzeni publicznej, stoi konkretny człowiek – z własną historią, emocjami i prawem do prywatności.
W Hospicjum Pomorze Dzieciom wierzymy, że skuteczne pomaganie powinno iść w parze z poszanowaniem godności dzieci i ich rodzin. Potrzebujemy mówić o tym, co ważne, budować świadomość i zachęcać do zaangażowania, ale nigdy kosztem człowieka, któremu chcemy pomóc.
Kto wspiera tych, którzy wspierają innych?
Konferencja „Zdrowe pomaganie” przypomniała także o potrzebach osób zaangażowanych w działalność społeczną, medyczną i pomocową. Praca z cierpieniem, chorobą i trudnymi doświadczeniami wymaga nie tylko wiedzy i kompetencji, ale również przestrzeni na odpoczynek, regenerację i wzajemne wsparcie.
Osoby pomagające również potrzebują być zauważone, wysłuchane i otoczone troską. Dbanie o ich dobrostan nie jest dodatkiem do pomagania – stanowi jeden z warunków jego długofalowości.
Dla Hospicjum Pomorze Dzieciom to szczególnie bliski temat. Towarzyszenie dzieciom i ich rodzinom wymaga współpracy wielu osób, zaufania oraz gotowości do mierzenia się z tym, co trudne. Dlatego tak ważne są spotkania, które pozwalają wymieniać doświadczenia, budować relacje i szukać nowych sposobów wspólnego działania.
Razem możemy pomagać mądrzej
Udział Ewy Liegman w konferencji był okazją do podzielenia się perspektywą hospicyjną i włączenia się w szerszą rozmowę o tym, jak budować społeczeństwo oparte na solidarności, odpowiedzialności i szacunku.
Dziękujemy organizatorom – Uniwersyteckiemu Centrum Klinicznemu w Gdańsku, Miastu Gdańsk, Gdańskiemu Uniwersytetowi Medycznemu oraz Fundacji RC – za stworzenie przestrzeni do dialogu i wymiany doświadczeń.
Wierzymy, że dobre pomaganie zaczyna się od dostrzeżenia człowieka. Rozwija się dzięki współpracy, a trwa dzięki trosce zarówno o tych, którzy potrzebują wsparcia, jak i o tych, którzy każdego dnia je niosą.
Bo pomagać mądrze to nie tylko reagować na potrzeby. To także chronić godność, budować relacje i pamiętać, że nikt nie powinien zostawać sam – ani ten, kto potrzebuje pomocy, ani ten, kto jej udziela.
Więcej o konferencji można przeczytać tutaj.
